Auto-immuunziektes uitgelegd

De ziekte van Wegener is een klassiek voorbeeld van een auto-immuunziekte. Een auto-immuunziekte is een aandoening waarbij het lichaam eigen cellen en organen aanvalt. In het geval van de ziekte van Wegener worden bloedvaten aangevallen door het eigen lichaam, wat leidt tot levensgevaarlijke ontstekingen. Auto-immuunziektes zijn in dit opzicht erg bijzonder: niet een organisme van buitenaf zorgt voor ziekte, maar het lichaam zelf. Dit maakt behandeling tegelijkertijd ook erg lastig, omdat de ziektemaker (het eigen lichaam) niet op een agressieve manier aangepakt kan worden.

 

Wat gaat er mis bij auto-immuunziektes?

Auto-immuunziektes zijn er in allerlei vormen en maten. Ook allergische reacties kunnen in zekere zin gezien worden als auto-immuunreacties. Bij een allergische reactie reageert het lichaam namelijk zeer heftig op iets dat eigenlijk helemaal niet gevaarlijk is, bijvoorbeeld een pindadeeltje. Hoewel het lichaam in dit geval niet direct het eigen lichaam aanvalt, zorgt het secundair wel voor lichamelijke problemen.

Men weet nog altijd niet goed waarom auto-immuunaandoeningen ontstaan. Wetenschappers staan voor een raadsel waarom het eigen immuunsysteem plotseling bepaalde cellen en structuren aanziet voor lichaamsvreemd en het dus wil vernietigen. Inmiddels is wel duidelijk dat erfelijkheid een zekere rol speelt: mensen lijken aanleg te kunnen hebben om een auto-immuunziekte te ontwikkelen. Hoe groot de rol van erfelijkheid is blijft echter onduidelijk en lijkt per geval te verschillen.

 

Ziekte van Wegener en andere auto-immuunaandoeningen

De ziekte van Wegener is bij lange na niet de enige auto-immuunaandoening. De ziekte van Wegener is een heftige, vanwege de invloed door het gehele lichaam, maar er zijn ook aandoeningen die dodelijk kunnen zijn.

Een erg bekende auto-immuunziekte is diabetes type 1, waarbij het immuunsysteem structuren in de schildklier aanvalt. Het gevolg is dat het lichaam geen insuline meer aanmaakt. Een andere auto-immuunziekte is het syndroom van Sjögren. Bij het syndroom van Sjögren worden traan- en speekselklieren aangevallen. Het gevolg is droge ogen en een droge mond. Dit is niet per definitie gevaarlijk op de korte termijn, maar is zeer storen en kan op de lange termijn leiden tot schade aan beide organen.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *